วิจัย พบ ต่างประเทศ เน้นสร้างความตระหนักให้ประชาชน ลดเสี่ยงอุทกภัย

          ในแต่ละประเทศมีกระบวนการจัดการภัยพิบัติที่แตกต่างกันไป แต่ในบางประเทศก็มีลักษณะทางสังคม วัฒนธรรมและสภาพทางกายภาพที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ด้วยกันได้

          จากข้อมูลส่วนหนึ่งของงานวิจัยการถอดบทเรียนการบรรเทาอุทกภัยในระดับชุมชน ของ รองศาสตราจารย์สัจจา บรรจงศิริ สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์, รองศาสตราจารย์บำเพ็ญ เขียวหวาน สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, คุณปาลีรัตน์ การดี นักวิจัยชำนาญการ สถาบันวิจัยและพัฒนา และศาสตราจารย์ชัยยุทธ ชินณะราศรี ภาควิชาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ได้กล่าวถึง ประเทศเนปาลและประเทศปากีสถาน มีการใช้ความรู้ท้องถิ่นที่ส่งผ่านจากรุ่นสู่รุ่นเพื่อเฝ้าระวัง ป้องกัน หลีกเลี่ยงและบรรเทาภัยน้ำท่วมฉับพลัน เช่น การสอนที่สังเกตและเรียนรู้สิ่งแวดล้อมการแปลความจากสัญญาณเตือนภัยจากธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลง เทคนิคการดำรงชีวิตและการปรับตัวภายในท้องถิ่นและการจัดเวทีแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่นิยมใช้กัน ช่วยทำให้ระบบการเฝ้าระวังและการเตือนภัยมีประสิทธิผลดี

          นอกจากนี้ ประเทศอัฟกานิสถาน มีการจัดการเกี่ยวกับน้ำท่วม โดยการสร้างความตระหนักถึงความเสี่ยงภัยผ่านสื่อรายการวิทยุให้เกิดความเข้าใจถ่องแท้ถึงบริบทปัญหาที่ชุมชนต้องเผชิญ และรู้ว่าชุมชนต้องการให้ช่วยเหลือเรื่องใดบ้าง

          ประเทศฟิลิปปินส์ สร้างให้คนท้องถิ่นมีความตระหนักในอุทกภัยด้วยความสามารถของตนเองผ่านทางละครเวทีและเพลงพื้นบ้าน รวมถึงการฟื้นฟูแหล่งน้ำและพัฒนาพื้นที่สันทนาการช่วยลดพื้นที่เสี่ยงภัยและเพิ่มมูลค่าของที่ดินที่เคยมีความเสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม ส่งผลทางอ้อมต่อการจัดเก็บภาษี ดังกรณีของโครงการ Save the Marikina River

          ประเทศสหราชอาณาจักร ตั้งหน่วยงาน The Environment Agency ซึ่งมีหน้าที่สร้างจิตสำนึกให้ประชาชนตระหนักถึงความเสี่ยงภัยและกระตุ้นการดำเนินการป้องกันภัยแบบบนสู่ล่าง และจากล่างขึ้นบน

          ประเทศแอลจีเรีย ตั้งหน่วยงาน The Algerian Civil Protection Agency ด้วยการดำเนินรายการผ่านการจัดประชุมที่โรงเรียนชุมชนการให้ข้อมูลผ่านทางวิทยุโทรทัศน์ เป็นต้น

          ประเทศโมซัมบิก การสื่อสารผ่านเกมการศึกษา เช่น The River Game โดยรัฐบาลร่วมกับผู้นำชุมชนและครูในท้องถิ่นในพื้นที่เสี่ยงอุทกภัย ช่วยให้เด็กนักเรียนได้แลกเปลี่ยนความรู้และความคิดเห็นเกี่ยวกับความเสี่ยงของอุทกภัยกับสมาชิกในครอบครัวและสมาชิกอื่นๆในชุมชนและเมื่อเกิดน้ำท่วมอีกในปี ค.ศ. 2008 ผลปรากฏว่าชุมชนมีการเตรียมความพร้อมและตอบสนองได้ดีกว่าที่ผ่านมา

อ้างอิงข้อมูลจาก : วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ. ปีที่ 40 ฉบับที่ 1 มกราคม – มีนาคม 2560